Όταν όλοι έδειχναν το φεγγάρι, η μίζερη ηγεσία της ΟΕΛΜΕΚ κοίταζε το δάκτυλο...

Στην συνάντηση του Προέδρου Αναστασιάδη με τις εκπαιδευτικές οργανώσεις, κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο κ. Αναστασιάδης τους υπέδειξε ότι δεν πρέπει να τους δει έξω από το Προεδρικό με τους αντιμνημονιακούς το Σάββατο, 14 του Δεκέμβρη.  Κάποιοι από τους παρευρισκόμενους λένε ότι το έλεγε στ’ αστεία (καλαμπούρι), άλλοι ότι ήτανε μεταξύ σοβαρού και αστείου και άλλοι πάλι ότι σοβαρομιλούσε.  Όπως και να έχουν τα πράγματα, δυο μέρες μετά, στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψη της ΟΕΛΜΕΚ 12/12/13, ο Πρόεδρος της ΑΛΛΑΓΗΣ (και Γενικός Γραμματέας της ΟΕΛΜΕΚ) ζήτησε έκτακτο Κ.Δ.Σ. όπου εισηγήθηκε ν’ αποχωρήσει η ΟΕΛΜΕΚ από την Οργανωτική Επιτροπή και να μη συμμετάσχει στην εκδήλωση κατά της λιτότητας και της Τρόικας.  Οι λόγοι ήταν δυο: Πρώτο ότι  «η εκδήλωση καπελώθηκε.  Απόδειξη τούτου, τα λεωφορεία της ΠΕΟ που θα έρχονταν από τη Λεμεσό, θα ξεκινούσαν από τις Λαϊκές Οργανώσεις».  Αλήθεια από πού έπρεπε να φύγουν τα λεωφορεία της ΠΕΟ, από τα οικήματα της ΣΕΚ;  Και τα λεωφορεία της ΟΕΛΜΕΚ, από πού κανόνισε ο κ. Ταλιαδώρος να φύγουν;  Ρωτήθηκε αλλά δεν απάντησε.  Βλέπετε η κομματική ντιρεκτίβα και η εντολή Αναστασιάδη δεν επιδέχονταν παρερμηνείες και ολιγωρία.  Και ο δεύτερος λόγος, ότι τάχα «η ΠΟΕΔ αποφάσισε να φύγει από την εκδήλωση.  Και ως εκ τούτου τίθεται θέμα και για την ΟΕΛΜΕΚ».  Ψέμα ασύστολο.  Εξάλλου η ΠΟΕΔ θα αποφάσιζε την άλλη μέρα οριστικά.  Μέσα σ’ αυτό το κλίμα και στο διάλειμμα της Παγκύπριας Συνδιάσκεψης πραγματοποιήθηκε ολιγόλεπτη συνεδρία του Κεντρικού Συμβουλίου της Οργάνωσης.

       

Με τις ψήφους λοιπόν της ΑΛΛΑΓΗΣ (ΔΗΣΥ) και της ΔΗΚΙ (ΔΗΚΟ), πήραν 11 ψήφους έναντι 8 ψήφων της ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ, της ΝΕΑΣ ΚΙΝΗΣΗΣ, της ΝΕΑΣ ΠΝΟΗΣ και της ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ( ο Πρόεδρος Θέμης Πολυβίου τήρησε αποχή), πάρθηκε η απόφαση για αποχώρηση από την εκδήλωση, 24 ώρες πριν την πραγματοποίηση της, αφήνοντας την ΟΕΛΜΕΚ ανεπανόρθωτα εκτεθειμένη και το κύρος και την αξιοπιστία της κλονισμένα και ενώ είχε συμφωνήσει σε όλα, προσυπογράφοντας μάλιστα και την κοινή διακήρυξη.

Στην ίδια Παγκύπρια Συνδιάσκεψη συνέβησαν και άλλα.

Εγκαταλείφθηκαν οι συμβασιούχοι, αφού χωρίς να υπάρχει καμιά θετική εξέλιξη στη συνάντηση με τον κ. Αναστασιάδη αρνήθηκαν να πάρουν μέτρα, μένοντας μόνο στη φραστική υποστήριξη.  Αρνήθηκαν ακόμα να ψηφίσουν και τα μέτρα που οι ίδιοι πήραν και θα εισηγούντο στο Κ.Δ.Σ., πριν ο κ. Αναστασιάδης τους καλέσει στο Προεδρικό.   Η παραπομπή σε διάλογο, από τον κ. Αναστασιάδη, και όχι η ικανοποίηση του αιτήματος των συμβασιούχων που ήταν η εξαίρεσή τους από το καταστροφικό γι’ αυτούς σχέδιο του Υπουργού, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ικανοποιητική εξέλιξη.  Εξάλλου, ο Υπουργός ήταν κάθετος και στις μετέπειτα δηλώσεις του: «κανείς δεν εξαιρείται».

Δυστυχώς, τη στιγμή που σωρεία προβλημάτων ταλανίζουν την εκπαίδευση, ο Υπουργός Παιδείας εδώ και δυο μήνες ασχολείται μόνο με το σχέδιο του, σε μια άκαιρη στιγμή, όπου, όχι μόνο διορισμοί δε γίνονται αλλά εκπαιδευτικοί μένουν αδιόριστοι ενώ η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση εγκαταλείπεται και μαζί το δημόσιο σχολείο.

Η ατυχής συγκυρία, ενός πολιτικού προϊστάμενου χωρίς όραμα, που βρέθηκε στο πηδάλιο της εκπαίδευσης μετά από κομματικό αλίς – βερίσι και μιας ανίκανης να χειριστεί τα εκπαιδευτικά ζητήματα ηγεσίας της ΟΕΛΜΕΚ, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια την εκπαίδευση του τόπου σε περιπέτειες και τον εκπαιδευτικό κόσμο στην απαξίωση και ταυτόχρονα σε συνεχή συρρίκνωση των εισοδημάτων του.

Η μεγαλειώδης εκδήλωση του Σαββάτου (14/12/13) απέδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί ξεπέρασαν τις ηγεσίες τους.  Παρά την περιστασιακή πλειοψηφία των κινήσεων που πρόσκεινται στα συγκυβερνώντα κόμματα, οι καθηγητές ήταν εκεί!  Και θα είναι εκεί και την επόμενη και την μεθεπόμενη φορά, γιατί η εκδήλωση του Σαββάτου δεν ήταν το τέλος.  Είναι η αρχή ενός δυναμικού αγώνα που θα στηρίζεται από ένα κοινωνικό κίνημα που συνεχώς θα ογκούται, για ν’ αντισταθεί στην όποια προσπάθεια επιβολής αυστηρής λιτότητας και ωμής επίθεσης κατά των εργαζομένων.  Κάποιοι με την απουσία τους και τα ψευδοεπιχειρήματά τους προσπάθησαν να προσδώσουν χρώμα κομματικό στην εκδήλωση.  Την απάντηση την έδωσαν οι ίδιοι οι διαδηλωτές, ενώ αυτοί έμειναν μόνοι στη μιζέρια τους.  Προσπάθησαν να δώσουν χρώμα και στα προβλήματα, τα οποία, δυστυχώς, είναι μόνο μαύρα.

Μετά και την τελευταία στάση της ΟΕΛΜΕΚ, που ουσιαστικά ξεγέλασε τον κλάδο τασσόμενη ενάντια στη θέλησή του και στα αισθήματά του, επιστρατεύοντας το ψέμα, το δόλο, την απάτη, νιώθει πλέον προδομένος και έντονα ανασφαλής, ιδιαίτερα οι συμβασιούχοι, με τον τρόπο που χειρίστηκε και συνεχίζει να χειρίζεται τα προβλήματά τους.

Η Προοδευτική Κίνηση Καθηγητών θα συνεχίσει να αγωνίζεται για ένα δημοκρατικό και ανθρώπινο σχολείο, ενώ ταυτόχρονα θα υπερασπίζεται τον εκπαιδευτικό και το δικαίωμά του στην εργασία, μπαίνοντας τροχοπέδη σε όσους επιδιώκουν να τον μετατρέψουν σε άβουλο υποχείριο.  Γι’ αυτό δηλώνουμε παρόν σε όλους τους αγώνες, μέσα από τις γραμμές ενός υγιούς συνδικαλιστικού κινήματος.

Σωτήρης Χαραλάμπους

Πρόταση ΥΠΠ για ένα νέο σύστημα διορισμού: Καταδικαστική για συμβασιούχους/έκτακτους, πολυδάπανη και με επικίνδυνες ασάφειες

Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού προχώρησε χθες στην κατάθεση πρότασης για ένα «νέο σύστημα πρόσληψης εκπαιδευτικών λειτουργών στα δημόσια σχολεία». Ως Προοδευτική Κίνηση Καθηγητών καταθέτουμε τις κατ’ αρχήν απόψεις μας επί της νέας πρότασης, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τα γενικότερα εκπαιδευτικά, κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα. Μέσα λοιπόν στα υφιστάμενα δεδομένα της οικονομικής κρίσης, της παγοποίησης των μονιμοποιήσεων και του εγκλωβισμού εκατοντάδων συναδέλφων μας στο στάτους του συμβασιούχου/έκτακτου, της δραστικής μείωσης των διορισμών και του μη επαναδιορισμού δεκάδων συναδέλφων μας, θεωρούμε ότι η πρόταση του ΥΠΠ είναι καταδικαστική για τους συμβασιούχους/έκτακτους, πολυδάπανη και με πολλές επικίνδυνες ασάφειες.  

Κατ’ αρχήν θεωρούμε την πρόταση καταδικαστική για τους συμβασιούχους/έκτακτους, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους έχουν παρακολουθήσει επιτυχώς το Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Επιμόρφωσης και σε πολλές περιπτώσεις εργάζονται για πολλά χρόνια στα σχολεία μας. Πέρα από το γεγονός ότι η πρόταση δεν περιλαμβάνει καμία πρόνοια για τη μονιμοποίηση όλων των συναδέλφων μας που έχουν ολοκληρώσει την Προϋπηρεσιακή Κατάρτιση, την οποία θεωρούμε προϋπόθεση για τη συζήτηση οποιασδήποτε αλλαγής στο σύστημα διορισμού, η πρόταση ουσιαστικά σηματοδοτεί το κύκνειο άσμα στις ελπίδες των συμβασιούχων/εκτάκτων να μονιμοποιηθούν με βάση το υφιστάμενο σύστημα. Με τον περιορισμό της μεταβατικής περιόδου από το παλιό στο νέο σύστημα στα τέσσερα χρόνια και λαμβάνοντας υπόψη την παγοποίηση των μονιμοποιήσεων καθώς και τη δραστική μείωση των διορισμών, μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα ότι, με βάση τις πρόνοιες της πρότασης του ΥΠΠ, δεν πρόκειται να μονιμοποιηθούν με το υφιστάμενο σύστημα. Αντίθετα, θα εξαναγκαστούν να προσφύγουν στο νέο σύστημα και να παρακαθίσουν σε γραπτές εξετάσεις, ακόμα και για να διεκδικήσουν τον επαναδιορισμό τους σε θέση συμβασιούχου/έκτακτου/αντικαταστάτη.     

Ταυτόχρονα, αναρωτιόμαστε για τη σκοπιμότητα διαφοροποίησης του συστήματος διορισμού και την εισαγωγή ενός νέου πολυδάπανου συστήματος, σε μια περίοδο που δε γίνονται μόνιμοι διορισμοί και έχουν περιοριστεί δραστικά οι έκτακτοι διορισμοί. Όταν δε γίνονται διορισμοί, τι σημασία έχει το σύστημα που εφαρμόζεται; Αυτοί που κόπτονται καθημερινά για τον περιορισμό του δήθεν «σπάταλου» κράτους, έρχονται να προτείνουν ένα σύστημα πολύ πιο δαπανηρό από το υφιστάμενο σύστημα, για να πραγματοποιούνται οι ελάχιστοι διορισμοί που προβλέπονται για τα επόμενα χρόνια. Αν αναλογιστούμε μόνο το κόστος που θα έχει για το κράτος η διενέργεια των γραπτών εξετάσεων και η διοργάνωση του προγράμματος για την απόκτηση του Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής Κατάρτισης, η υποβολή του οποίου αποτελεί προϋπόθεση για εγγραφή στους νέους καταλόγους διοριστέων στη Μέση και Τεχνική Εκπαίδευση, για τους περίπου 30.000 εν δυνάμει υποψήφιους που είναι σήμερα εγγεγραμμένοι στους υφιστάμενους καταλόγους διοριστέων, από τους οποίους τελικά, με βάση τα υφιστάμενα δεδομένα, κανένας δε θα μονιμοποιηθεί και μόνο λίγοι θα διοριστούν ως συμβασιούχοι/έκτακτοι, θεωρούμε ότι θα έχουμε αλόγιστη σπατάλη δημόσιου χρήματος χωρίς να επιτυγχάνεται κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Σημειώνουμε την απουσία σχετικής οικονομικοτεχνικής μελέτης από την πρόταση, η οποία κατά την άποψή μας δεν είναι τυχαία, αλλά σχετίζεται με μια από τις ασάφειες της συγκεκριμένης πρότασης που κρύβουν κινδύνους. Η πρόταση δε συγκεκριμενοποιεί τους οργανισμούς που θα προσφέρουν το πρόγραμμα που θα οδηγεί στην απόκτηση του Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής Κατάρτισης. Γίνεται μια γενικόλογη αναφορά ότι «το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο έχει την ευθύνη για τον καθορισμό του περιεχομένου και την υλοποίηση του Προγράμματος Παιδαγωγικής Κατάρτισης, σε συνεργασία με τα πανεπιστήμια που θα το προσφέρουν». Λαμβάνοντας υπόψη το τεράστιο κόστος διοργάνωσης ενός προγράμματος για τόσες χιλιάδες υποψήφιους, καθώς και τις πρακτικές δυσκολίες για τα κρατικά πανεπιστήμια να ανταποκριθούν σε αυτή την ανάγκη, γεννάται εύλογα η υποψία ότι το ΥΠΠ σχεδιάζει  την παραχώρηση της παιδαγωγικής κατάρτισης των καθηγητών στα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, τα οποία, έναντι διδάκτρων, θα σπεύσουν να το προσφέρουν. Η υποψία μας επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο τον Υπουργό Παιδείας, ο οποίος σε τηλεοπτική εκπομπή όχι μόνο δεν απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο αλλά έδειξε ότι το ΥΠΠ κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Ως εκ τούτου, 30.000 υποψήφιοι θα κληθούν να πληρώσουν από την τσέπη τους την παιδαγωγική κατάρτιση που προσφερόταν μέχρι σήμερα από το κράτος, για να διοριστούν τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του νέου συστήματος 30 άτομα.  

Κρίνοντας μόνο από τα πιο πάνω, θεωρούμε ότι με τα σημερινά δεδομένα, η πρόταση του ΥΠΠ για την εφαρμογή ενός νέου συστήματος διορισμού είναι άκαιρη, αναποτελεσματική, σπάταλη, ασαφής και, κυρίως, καταδικαστική για τους συμβασιούχους/έκτακτους συνάδελφούς μας που υπηρετούν για χρόνια το δημόσιο σχολείο. Η Προοδευτική Κίνηση Καθηγητών επαναλαμβάνει για μια ακόμα φορά ότι πριν από τη διασφάλιση της μονιμοποίησης όλων των συναδέλφων που εργάζονται για χρόνια στα σχολεία και ολοκλήρωσαν το Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Επιμόρφωσης, δεν πρόκειται να αποδεχτεί την εμπλοκή της οργάνωσής μας σε οποιαδήποτε συζήτηση για ένα νέο σύστημα διορισμού.