Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Ευχές...

Η Προοδευτικη Καθηγητών εύχεται σε όλους χρόνια πολλά γεμάτα υγεία, χαρά και ευτυχία και μακάρι το 2013 να φέρει τη λευτεριά στην Κύπρο μας. 

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Θα διαβαστεί η εγκύκλιος μετά την 6η περίοδο και θα αποχωρήσουμε


ΟΕΛΜΕΚ: Θα διαβαστεί η εγκύκλιος μετά την 6η περίοδο και θα αποχωρήσετε
Η ΟΕΛΜΕΚ με επιστολή της στους Διευθυντές / Διευθύντριες Σχολείων Μέσης Γενικής και Τεχνικής Εκπαίδευσης που θα διαβαστεί στους καθηγητικούς συλλόγους καλεί τους καθηγητές να συμμετάσχουν στην αυριανή (Τετάρτη) στάση εργασίας: Ακολουθεί η επιστολή:
«Αγαπητοί συνάδελφοι,
Όπως πολύ καλά γνωρίζετε αύριο Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012 κατερχόμαστε σε μονόωρη στάση εργασίας διαμαρτυρόμενοι για την αυθαίρετη αύξηση κατά μια διδακτική περίοδο του ωραρίου των εκπαιδευτικών, που θα έχει ως αποτέλεσμα να παραμείνουν εκατοντάδες συνάδελφοι αδιόριστοι αλλά και για τις μειώσεις των μισθών και της κατάργησης του δικαιώματος της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των εκπαιδευτικών.
Η συμμετοχή των συναδέλφων είναι απαραίτητη:
• Ως σεβασμός στην απόφαση της ΠΣΓΑ της ΟΕΛΜΕΚ της 13ης Δεκεμβρίου 2012,
• Ως δείγμα συναδελφικής αλληλεγγύης στους εκατοντάδες συναδέλφους που κινδυνεύουν άμεσα να μείνουν αδιόριστοι με τη νέα σχολική χρονιά.
• Ως ένα μήνυμα διαμαρτυρίας για τις σημαντικές ανατροπές του εργασιακού μας καθεστώτος.
Οι συνάδελφοι μόλις κτυπήσει το κουδούνι για τη λήξη της 6ης διδακτικής περιόδου, θα συγκεντρωθούν στους Καθηγητικούς Συλλόγους όπου θα διαβαστεί η σχετική ανακοίνωση της ΟΕΛΜΕΚ και μετά θα αποχωρήσουν από το σχολείο».

Στάση εργασίας των εκπαιδευτικών της Μέσης Εκπαίδευσης


Η Παγκύπρια Συνδιάσκεψη των Γενικών Αντιπροσώπων της ΟΕΛΜΕΚ, που συνήλθε στη Λευκωσία στις 13 Δεκεμβρίου 2012, στα πλαίσια διαμαρτυρίας των εκπαιδευτικών κατά των μέτρων του Μνημονίου, αποφάσισε τα παρακάτω:

  • Εκφράζει την έντονη αντίθεσή της στην αυθαίρετη αύξηση κατά μία διδακτική περίοδο του ωραρίου των εκπαιδευτικών, που θα έχει ως αποτέλεσμα να παραμείνουν εκατοντάδες συνάδελφοι αδιόριστοι.

  • Τάσσεται εναντίον των μειώσεων των μισθών και της κατάργησης του δικαιώματος της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των εκπαιδευτικών.

  • Σε συνέχεια των κινητοποιήσεων μας καλεί τους εκπαιδευτικούς σε στάση εργασίας την τελευταία διδακτική περίοδο την ερχόμενη Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012, ημέρα που θα ψηφισθεί ο προϋπολογισμός του 2013.

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

ΑΡΣΗ της ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ των εκπαιδευτικών ζήτησε η ΟΕΒ

Στην εκπομπή του ΡΙΚ "ΠΡΩΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ" την Παρασκευή 14/12/2012 ο Μιχάλης Αντωνίου της ΟΕΒ δήλωσε ότι έφτασε η ώρα να μελετηθεί και το ζήτημα της Μονιμότητας των εκπαιδευτικών.

Παρακολουθείστε τι λέχθηκε στην εκπομπή. Στο φιλμάκι της εκπομπής στα 72 λεπτά περίπου (όπως το χρονομετρά το site του ΡΙΚ) ο κύριος Αντωνίου χάνοντας τον έλεγχο ζητά εκτός από την απόλυση των συμβασιούχων, και άρση της μονιμότητας των εκπαιδευτικών.
http://www.cybc-media.com/video/index.php/video-on-demand?task=play&id=2493&sl=cats



Ακούστε τη συγκεκριμένη δήλωση απομονωμένη στο ακόλουθο link:
http://www.youtube.com/watch?v=t0E6-ererDo

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ


Για την εκδήλωση διαμαρτυρίας που θα πραγματοποιηθεί έξω από το

Υπουργείο Οικονομικών  την Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

ενημερώνουμε ότι:

Από τη Λάρνακα θα αναχωρήσει ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ στις 2.30μ.μ. στο

χώρο στάθμευσης του νέου ΓΣΖ.

Από τη Λεμεσό θα αναχωρήσει ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ στις 2.15μ.μ. από

το Τσίρειο Γυμνάσιο.

Εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για τα άδικα οικονομικά μέτρα και τις αρνητικές επιπτώσεις τους στην Εκπαίδευση


ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ
ΟΕΛΜΕΚ – ΠΟΕΔ - ΟΛΤΕΚ

Εκδηλώσεις  διαμαρτυρίας  για  τα  άδικα  οικονομικά  μέτρα
και  τις  αρνητικές  επιπτώσεις  τους  στην  Εκπαίδευση


Προς όλους τους
Εκπαιδευτικούς Δημοτικής, Μέσης Γενικής
και Τεχνικής Εκπαίδευσης


Αγαπητοί συνάδελφοι,
Οι Εκπαιδευτικές Οργανώσεις ΟΕΛΜΕΚ – ΠΟΕΔ – ΟΛΤΕΚ καλούν τα μέλη τους σε κοινή εκδήλωση διαμαρτυρίας για τα άδικα οικονομικά μέτρα, που προωθούνται στα πλαίσια του Μνημονίου Συμφωνίας με την Τρόικα και τις αρνητικές επιπτώσεις, που αυτά θα έχουν για τη Δημόσια Εκπαίδευση. Η εκδήλωση θα λάβει χώραν την Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012, στις 3:30 το απόγευμα, έξω από το Υπουργείο Οικονομικών και θα ακολουθήσει πορεία προς τη Βουλή. Οι Οργανώσεις θα επιδώσουν σχετικό ψήφισμα, τόσο προς τον Υπουργό Οικονομικών, όσο και προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Οι Εκπαιδευτικές Οργανώσεις θεωρώντας, ότι τα μέτρα που προωθούνται είναι καταστροφικά, τόσο για τα μέλη τους, όσο και για την Εκπαίδευση και αντιλαμβανόμενες, ότι αυτές έχουν πρωταρχική ευθύνη, φύσει και θέσει, να θωρακίσουν το δημόσιο σχολείο και να αντισταθούν σε πολιτικές αποψίλωσής του μέσα από περικοπές κονδυλίων, αλλά και να περιφρουρήσουν, γενικότερα, την κοινωνία απέναντι στις πολιτικές αποψίλωσης του κοινωνικού κράτους, που επιδιώκονται μέσα από το Μνημόνιο, αποφασίσαμε από κοινού σειρά δράσεων και εκδηλώσεων μέσα από τις οποίες θέλουμε να στείλουμε το μήνυμα, ότι η Παιδεία, ως ο μοναδικός φορέας ανάκαμψης και εξόδου από την οικονομική κρίση, επιβάλλεται να παραμείνει αλώβητη και να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού.
Για τον ίδιο σκοπό, πραγματοποιείται την επόμενη μέρα, Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012, στις 12:00 το μεσημέρι, και νέα κοινή εκδήλωση διαμαρτυρίας, με τη συμμετοχή των Γενικών Αντιπροσώπων της κάθε Οργάνωσης, η οποία θα λάβει χώραν έξω από τη Βουλή.
Οι τρεις Εκπαιδευτικές Οργανώσεις καλούν τα μέλη τους να παραστούν σύσσωμοι στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, ώστε το μήνυμα της αντίδρασης των Εκπαιδευτικών στα όσα τεκταίνονται σε βάρος της Δημόσιας Εκπαίδευσης να ακουστεί δυνατό και να φέρει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Εκδήλωση Προοδευτικής Καθηγητών για κρίση, Τρόικα και μέτρα


Εκδήλωση Προοδευτικής Καθηγητών για κρίση, Τρόικα και μέτρα
Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ Κίνηση Καθηγητών σας προσκαλεί σε εκδήλωση τη Δευτέρα 17/12/2012 στις 6.30 μ.μ στη Δημοσιογραφική Εστία με θέμα:
«Οικονομική Κρίση, Τρόικα, Μέτρα «Εξυγίανσης» Μύθοι και Πραγματικότητα»
Ομιλητέςθα είναι:
• Σταύρος Τομπάζος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου
• Αντρέας Παναγιώτου, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Frederick
Συντονιστής: Γιώργος Παυλίδης, Δημοσιογράφος «Άστρα

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

Νέες κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών την ερχόμενη Τετάρτη


πηγή: Φιλεύθερος

Στιγμιότυπο από διαμαρτυρία των συμβασιούχων εκπαιδευτικών.
Στιγμιότυπο από διαμαρτυρία των συμβασιούχων εκπαιδευτικών.
Λευκωσία: Νέα εκδήλωση διαμαρτυρίας προγραμματίζουν δάσκαλοι και καθηγητές την ερχόμενη Τετάρτη, ενώ την ίδια μέρα όλοι οι μαθητές των δημοτικών σταματούν το παραδοσιακό μάθημα για τα δημιουργήσουν «τον ήλιο της Παιδείας». Μια μέρα αργότερα, βγαίνουν στους δρόμους οι γενικοί αντιπρόσωποι των εκπαιδευτικών οργανώσεων ΠΟΕΔ, ΟΕΛΜΕΚ και ΟΛΤΕΚ. Στο πλευρό των εκπαιδευτικών και οι οργανωμένοι γονείς, οι οποίοι καλούνται να λάβουν μέρος στην πρωτότυπη δράση που θα πραγματοποιηθεί στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στις 12 Δεκεμβρίου.

Όπως δήλωσε στον «Φ» ο επικεφαλής της ΠΟΕΔ, Φίλιος Φυλακτού, ο λόγος που επελέγη η ερχόμενη Τετάρτη για τη νέα κινητοποίηση, είναι επειδή τη συγκεκριμένη μέρα η Βουλή προγραμματίζει την ψήφιση των μνημονιακών νομοσχεδίων. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων έχει ως ακολούθως:

- Την Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου και ώρα 12.00 το μεσημέρι, η Οργάνωση των δασκάλων θα πραγματοποιήσει κοινή συνέντευξη Τύπου με τις ηγεσίες των οργανωμένων γονιών Δημοτικής, Προδημοτικής και Ειδικής Εκπαίδευσης. Απώτερος σκοπός να σταλεί το μήνυμα για διαφύλαξη της Παιδείας από τα όποια μέτρα πλήττουν το επίπεδο και την ποιότητα της παρεχόμενης Εκπαίδευσης.

- Την ίδια μέρα και ώρα, σε όλα τα δημοτικά της Κύπρου θα πραγματοποιηθεί δράση με γενικό θέμα «Παιδεία, ο δικός μας ήλιος», στην οποία θα συμμετάσχουν οι δάσκαλοι, οι μαθητές και οι γονείς. Οι
τελευταίοι από την πλευρά τους θα αναρτήσουν σχετικά πανό με συνθήματα στα σχολεία, ενώ τα παιδιά μαζί με τους εκπαιδευτικούς τους θα ζωγραφίσουν και θα γράψουν ποιήματα για την Παιδεία.

- Επίσης, την Τετάρτη η ώρα 3.30 το απόγευμα, οι έκτακτοι, συμβασιούχοι και μόνιμοι εκπαιδευτικοί καλούνται για άλλη μια φορά να συμμετάσχουν σε διαδήλωση έξω από το Υπουργείο Οικονομικών και πορεία προς τη Βουλή. Η εκδήλωση θα γίνει σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το μέτρο του Μνημονίου που προβλέπει αύξηση των ωρών διδασκαλίας των εκπαιδευτικών κατά μια την εβδομάδα, από τον προσεχή Σεπτέμβρη.

- Την Πέμπτη 13 του μηνός στις 12.00 το μεσημέρι, οι γενικοί αντιπρόσωποι των εκπαιδευτικών οργανώσεων θα πραγματοποιήσουν συμβολική εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Οικονομικών.

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Φωτογραφίες από την εκδήλωση διαμαρτυρίας ΟΕΛΜΕΚ, ΠΟΕΔ, ΟΛΤΕΚ έξω από το Υπουργείο Οικονομικών





Ξεχείλισε η οργή στην εκδήλωση διαμαρτυρίας των εκπαιδευτικών

Πραγματοποιήθηκε σήμερα Τετάρτη, από τις 3.30 τις μέχρι τις 5, εκδήλωση διαμαρτυρίας των εκπαιδευτικών οργανώσεων ΠΟΕΔ, ΟΕΛΜΕΚ και ΟΛΤΕΚ έξω από το υπουργείο Οικονομικών. Η εκδήλωση έγινε σε ένδειξη διαμαρτυρίας , για την πρόνοια στον κρατικό προϋπολογισμό, για αύξηση των διδακτικών περιόδων των εκπαιδευτικών από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, κάτι που θα οδηγήσει στην ανεργία εκατοντάδες συμβασιούχους.
Η εκδήλωση ήταν η πιο δυναμική των τελευταίων δύο δεκαετιών αφού ήταν έκδηλη η οργή και η αγανάκτηση των διαδηλωτών, πολλοί από τους οποίους (συμβασιούχοι) κινδυνεύουν να μείνουν αδιόριστοι το Σεπτέμβριο. Συνθήματα που κυριάρχησαν ήταν: «Όχι περικοπές στην παιδεία», «όχι στην ανεργία», «παιδεία = ανάπτυξη», «όχι στην ατιμωρησία», «παιδεία, το μέλλον της κοινωνίας», «όχι στο ξεπούλημα της παιδείας», «όχι στη φτωχοποίηση της κοινωνίας», «μνημόνιο= μνημόσυνο της νέας γενιάς», «εκπαίδευση στην ανεργία = κοινωνία στο μεσαίωνα».
Λόγω της εκρηκτικής ατμόσφαιρας που επικράτησε, η αστυνομία δεν άνοιξε την πόρτα του υπουργείου για να επιδοθεί το ψήφισμα φοβούμενη την έφοδο των διαδηλωτών. Παρά την έκκληση των ηγεσιών των εκπαιδευτικών να υποχωρήσουν σε απόσταση ασφαλείας από την είσοδο, αυτό δεν έγινε κατορθωτό. Έτσι, οι ηγεσίες των εκπαιδευτικών οργανώσεων, οδηγήθηκαν στο υπουργείο δια της εισόδου που βρίσκεται στον υπόγειο χώρο στάθμευσής του.

πηγή: Paideia-News.com

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Οι ειδήμονες του υπουργείου Οικονομικών βάλθηκαν να διαλύσουν τη Δημόσια Εκπαίδευση



Είναι πραγματικά άξιο απορίας ποιος αποφάσισε να συμπεριλάβει στο μνημόνιο που συμφωνήθηκε με την Τρόικα πρόνοια που είχε απορριφθεί από πολλού στο Υπουργικό Συμβούλιο και δεν ξανασυζητήθηκε ποτέ και σε κανένα επίπεδο ούτε με το υπουργείο Παιδείας, ούτε με τις εκπαιδευτικές οργανώσεις, ούτε με την Τρόικα. Αναφέρομαι στην αύξηση του διδακτικού χρόνου των εκπαιδευτικών. Εμφανίστηκε μόνο ξανά στο προσκήνιο με τις 100+1 προτάσεις του ΔΗΣΥ και τελικά βρέθηκε ως δια μαγείας στο τελικό μνημόνιο. Οι πολιτικές ευθύνες στους αρμόδιους υπουργούς που δεν το επισήμαναν είναι τεράστιες, αλλά στο παρόν άρθρο θα εστιάσω σε άλλες ευθύνες ανθρώπων που νομίζουν ότι «κυβερνούν»  με οποιανδήποτε κυβέρνηση.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου λοιπόν, τείνω προς το συμπέρασμα ότι η εσωτερική Τρόικα, εντός του υπουργείου Οικονομικών είναι χειρότερη από την εξωτερική. Γιατί οι «ειδήμονες» του υπουργείου οικονομικών νομίζουν ότι είναι «υπερπρόεδροι», ότι τα ξέρουν όλα και μπορούν ως παντογνώστες να τα επιβάλουν όλα, εκμεταλλευόμενοι τις περιστάσεις. Διότι από εκεί ξεκίνησε και βρέθηκε και πάλι ως δια μαγείας και  στα έγγραφα του ΔΗΣΥ.
Τα ερωτήματα λοιπόν, που έθεσα και σε προηγούμενο άρθρο παραμένουν και πολλαπλασιάζονται:

  • Έχουν την ικανότητα οι «ειδήμονες» του υπουργείου Οικονομικών να φτιάξουν ένα οικονομετρικό μοντέλο που να εκτιμά το όφελος και τη ζημιά για κάθε μια από τις προτάσεις που καταθέτουν, αλλά και τις αλληλεπιδράσεις τους;

  • Αν δεχτούμε ότι την έχουν, γιατί δεν μας παρουσιάζουν αυτήν την επιστημονική τους εργασία για να μας πείσουν; Και δεν αναφέρομαι σε ισολογισμούς ή προϋπολογισμούς με νούμερα απλά συν και πλην με βάση την σημερινή κατάσταση. Τις πράξεις συν και πλην τις μαθαίνουμε στην Α Δημοτικού. Το υπουργείο οικονομικών που διαχειρίζεται το μέλλον του τόπου χρειάζεται κάτι παραπάνω από αυτό.

  • Είναι σε θέση να αντιληφθούν τους πάμπολλους παράγοντες που επηρεάζουν την Δημόσια Εκπαίδευση του τόπου;

  • Είναι σε θέση να εκτιμήσουν πως η ποιότητα και το επίπεδο της Δημόσιας εκπαίδευσης επηρεάζει την Οικονομία του τόπου;  

Δεν είμαι οικονομολόγος αλλά είμαι Στατιστικός με Διδακτορική Διατριβή στα κριτήρια επιλογής μοντέλων. Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά πως λειτουργούν τα μοντέλα οικονομετρίας, όπως επίσης αντιλαμβάνομαι ότι είναι πολύ δύσκολο να φτιάξεις ένα τέλειο μοντέλο που να σου δίνει απαντήσεις σε όλα. Διότι υπάρχουν στην πραγματικότητα αμέτρητες μεταβλητές και παράμετροι που μπορεί να επηρεάζουν τη πραγματική κατάσταση, κάποιες από τις οποίες μπορεί να μην είναι καν μετρήσιμες. Η δυσκολία όμως του εγχειρήματος, δεν αποτελεί δικαιολογία για να μην γίνεται καμία προσπάθεια για να εκτιμηθεί η πορεία της οικονομίας, προτού πάρεις συγκεκριμένα μέτρα και μεταβάλεις συγκεκριμένες συνθήκες.
Η αύξηση μιας διδακτικής ώρας στην Δημόσια εκπαίδευση, σε συνδυασμό με τις αυξήσεις των ορίων αφυπηρέτησης και τις μειώσεις των μαθητών λόγω υπογεννητικότητας θα έχει τις εξής προφανείς συνέπειες:

  • Αφήνει στο δρόμο εκατοντάδες νέους εκπαιδευτικούς.

  • Επηρεάζει την ικανοποίηση των εκπαιδευτικών από τις συνθήκες εργασίας τους και την απόδοσή τους.

  • Για τα επόμενα χρόνια δεν θα διορίζονται καθόλου νέοι εκπαιδευτικοί ενώ οι υφιστάμενοι θα είναι σχεδόν στην ολότητα σε προχωρημένη ηλικία (Ισχυρίζομαι ότι σε μια δεκαετία πέραν του 90% των καθηγητών Μέσης εκπαίδευσης θα έχουν ηλικία από 50 μέχρι 65 χρόνων).

  • Το χάσμα γενεών ανάμεσα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς μεγενθύνεται.

  • Η απαραίτητη αξιοποίηση των Νέων Τεχνολογιών που συνεχώς αλλάζουν, πολύ δύσκολα θα ενσωματώνεται στην απουσία νεότερων συναδέλφων.

  • Οι προσπάθειες για μεταρρυθμίσεις της εκπαίδευσης πολύ δύσκολα θα ενσωματώνονται στην απουσία νεότερων συναδέλφων που είναι πιο αποδεικτικοί σε αλλαγές.

  • Η Δημόσια Εκπαίδευση οδηγείται σε μαρασμό.

Στην Διεθνή βιβλιογραφία υπάρχουν οι Δείκτες που συνδέουν την ποιότητα και το επίπεδο της εκπαίδευσης με την Οικονομία του τόπου. Καλώ λοιπόν τους «ειδήμονες» του Υπουργείου Οικονομικών να τους βρουν και να προβούν σε μια εκτίμηση για τη ζημιά που θα προκαλέσουν στην οικονομία του τόπου και ευρύτερα στην κοινωνία με τις προτάσεις τους. Αν δεν μπορούν να το κάνουν να παραιτηθούν.
Διότι είμαι σίγουρος ότι στις τάξεις των εκπαιδευτικών αλλά και των υπολοίπων Δημοσίων Υπαλλήλων υπάρχουν άτομα που μπορούν να κάνουν πολύ καλύτερη δουλειά από τους υφιστάμενους «ειδήμονες» του υπουργείου Οικονομικών. Είναι αδιανόητο να κατατίθενται προτάσεις χωρίς καμιά αξιολόγηση των συνεπειών τους. Είναι ακόμα πιο αδιανόητο να επανακατατίθενται προτάσεις που απορρίφθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο. Είναι ακόμα πιο αδιανόητο να εμφανίζονται προτάσεις σε μνημόνια με Τρόικες που δεν συζητήθηκαν σε κανένα επίπεδο με τους εμπλεκομένους.
Λέχθηκε ότι αυτόν τον τόπο τον έφεραν στο χείλος του γκρεμού οι «παντογνώστες» τραπεζίτες και ζητούν όλοι να τους αποδοθούν ευθύνες. Για μένα είναι προφανές ότι υπάρχουν κι άλλοι «παντογνώστες» που πρέπει να τους αποδοθούν ευθύνες, για τον τρόπο που ενεργούν ή παραλείπουν να ενεργούν ή δεν έχουν την ικανότητα να ενεργούν στα πλαίσια της δουλείας τους.
Ελπίζω ο Υπουργός Παιδείας να καταφέρει να αποσύρει τη συγκεκριμένη πρόνοια από το μνημόνιο, αφού δεν αποτελούσε προϊόν διαπραγμάτευσης σε κανένα επίπεδο. Κι αυτό όμως να γίνει, δεν απαλλάσσει κανένα από τις ευθύνες του.

Κυριάκος Ματθαίου
Πρόεδρος Προοδευτικής Κίνησης Καθηγητών Λάρνακας
Ταμίας ΟΕΛΜΕΚ Λάρνακας

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Δυναμική διαμαρτυρία ΟΕΛΜΕΚ-ΠΟΕΔ-ΟΛΤΕΚ



Συνάδελφοι,

Μετά την προκλητική πρόταση του Υπουργείου Οικονομικών να καταθέσει εισήγηση για αύξηση των διδακτικών ωρών των εκπαιδευτικών από το Σεπτέμβρη του 2013, οι τρεις εκπαιδευτικές οργανώσεις ΟΕΛΜΕΚ – ΠΟΕΔ – ΟΛΤΕΚ, αποφάσισαν, ως πρώτο μέτρο αντίδρασης, να πραγματοποιήσουν εκδήλωση διαμαρτυρίας την Τετάρτη 5 του Δεκέμβρη και ώρα 3.30μ.μ., έξω από το Υπουργείο Οικονομικών.

Η συγκεκριμένη πρόταση πλήττει σοβαρά την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης, ενώ θα αφήσει άνεργους στους δρόμους εκατοντάδες συναδέλφους που για χρόνια προσφέρουν τις υπηρεσίες στους στο δημόσιο σχολείο.

Καλούμε τους συμβασιούχους / έκτακτους και όλους τους συναδέλφους όπως δώσουν μαζικά το παρόν τους στην εκδήλωση της Τετάρτης για να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους για τις περικοπές στους μισθούς τους και την αυθαίρετη αλλαγή του εργασιακού τους καθεστώτος.

ΚΑΝΕΝΑ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΕΜΠΟΔΙΣΕΙ • Όχι στην αύξηση του ωραρίου • Όχι στην αύξηση μαθητών κατά τμήμα

ΚΑΝΕΝΑ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΕΜΠΟΔΙΣΕΙ
  • Όχι στην αύξηση του ωραρίου
  • Όχι στην αύξηση μαθητών κατά τμήμα

Ανοιχτό γράμμα προς όλους τους καθηγητές / τριες

Συνάδελφε / ισσα,
Σου γράφουμε πάλι από ανάγκη, γιατί ξεχείλισε η οργή και η αγανάκτησή μας, γιατί περίσσεψε η αλαζονεία των κάθε λογής Τροϊκανών, ντόπιων και ξένων και κάποιοι άσπονδοι φίλοι μας, μετράνε αριθμούς και μας βλέπουν νούμερα, γι’ αυτό ανοιχτά απευθυνόμαστε σε σένα.
Όταν κατά την περσινή χρονιά οι εκπαιδευτικές οργανώσεις επισκέφτηκαν τους αρχηγούς των κομμάτων, ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ (και υποψήφιος για την Προεδρία) μας έδωσε και γραπτώς τις θέσεις του. Δυστυχώς οι θέσεις αυτές ήταν πανομοιότυπες μ’ αυτές που αργότερα μας έφερε η Τρόικα.  Δηλαδή, κατάργηση της Α.Τ.Α., ιδιωτικοποιήσεις ημικρατικών και άλλα.  Αναγκαστήκαμε τότε να καταγγείλουμε ως ΟΕΛΜΕΚ (ομόφωνα) τον κ. Αβέρωφ Νεοφύτου αλλά και τον Νικόλα Παπαδόπουλο, του οποίου οι θέσεις δεν διέφεραν. Όταν πρόσφατα επισκεφτήκαμε ξανά τους αρχηγούς, ο κ. Αναστασιάδης μας εισηγήθηκε την αύξηση ωραρίου των εκπαιδευτικών και την αύξηση μαθητών κατά τμήμα.  Λίγο αργότερα θα τα εισηγηθεί και επίσημα στο προεδρικό, απαιτώντας μάλιστα την περικοπή 20 εκατομμυρίων από την εκπαίδευση. Αυτά, είμαστε σίγουροι τα εισηγήθηκε και κατ’ ιδίαν στην Τρόικα.
Προειδοποιήσαμε τον κ. Αναστασιάδη ότι, οι εισηγήσεις του αυτές θα χρησιμοποιηθούν από την Τρόικα και θα ήταν απέναντί μας σκληρή και απαιτητική.  Δυστυχώς κώφευσε.
Δυστυχώς επιβεβαιωθήκαμε.
Όπως το είχαμε προβλέψει και προειδοποιούσαμε, η Τρόικα κατάφερε να εμβάλει στο Μνημόνιο τις απαράδεκτες εισηγήσεις του κ. Αναστασιάδη. Και το παράδοξο, ούτε ο Υπουργός Παιδείας είχε εισηγηθεί κάτι τέτοιο, ούτε είχε προσυμφωνηθεί. Οι Τροϊκανοί φυσικά δεν το έβαλαν από μόνοι τους στο Μνημόνιο. Ποιοι τους βοήθησαν; Ποιοι παγίδευσαν ποιους;
Ο καθένας ας κάνει τις δικές του εικασίες. Και επειδή κάποιοι διερωτούνται αν έχουμε δυο κυβερνήσεις, μια του Υπουργείου Οικονομικών και μια δεύτερη, η απάντηση είναι απλή. Μπορεί δυο κυβερνήσεις να μην έχουμε.  Ξέρουν πολύ καλά όμως ότι, άλλο κυβέρνηση και άλλο κράτος. Η κυβέρνηση είναι για μια πενταετία. Το κράτος είναι βαθύ, πάνω από 50 χρόνια.  Αυτό κ. Αναστασιάδη, εν πολλοίς, εσείς το ελέγχετε.
Ευθύνες και στην Κυβέρνηση.
Φυσικά δεν απαλλάσσεται η κυβέρνηση από τις ευθύνες της. Μπορεί να μην ήταν θέση της η αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών, ή η αύξηση των μαθητών κατά τμήμα, όμως έχουν περιληφθεί στο συμφωνημένο μνημόνιο και αυτό την καθιστά υπεύθυνη.  Δυστυχώς, αν παγιδεύτηκε ή αν πιέστηκε, αν ξεγελάστηκε ή αν άλλοι αποφάσισαν, αυτό δεν την απαλλάσσει από τις δικές της ευθύνες. Ακόμα ούτε και η δήλωση του Υπουργού Παιδείας, ότι «εμείς ουδέποτε εισηγηθήκαμε κάτι τέτοιο».
Άμεσες και οδυνηρές οι επιπτώσεις.
Στην περίπτωση που εφαρμοστεί το πιο πάνω μέτρο, οι συνέπειες θα είναι άμεσες και οδυνηρές για ένα μεγάλο αριθμό εκπαιδευτικών που είναι συμβασιούχοι ή έκτακτοι επί σειρά ετών, οι οποίοι από τη μια στιγμή στην άλλη θα βρεθούν στο δρόμο.  Όσο για το εργασιακό καθεστώς των εκπαιδευτικών θα δεχτεί ανεπανόρθωτο πλήγμα, το οποίο αν συνυπολογιστεί με τις υπόλοιπες περικοπές και εισφορές στις οποίες έχουμε προβεί και τις επιπτώσεις από τα γενικότερα μέτρα τα οποία άμεσα μας επηρεάζουν, ισοδυναμεί με σφαγιασμό μιας συγκεκριμένης ομάδας εργαζομένων, των εκπαιδευτικών. Υπάρχει όμως και η καθαρά εκπαιδευτική πτυχή του θέματος. Η οποιαδήποτε αρνητική διευθέτηση στο εργασιακό πλαίσιο επιδρά άμεσα στις συνθήκες μάθησης των παιδιών μας. Γι’ αυτό είχαμε καλέσει όλους τους αρμόδιους να προσέξουν ιδιαίτερα τα μέτρα τα οποία αφορούν την παιδεία.
Ανατρέψιμη η κατάσταση. Χρειάζεται συναίνεση.
Τα κόμματα μπορούν στην Βουλή ν’ ανατρέψουν την αρνητική αυτή εξέλιξη.  Φτάνει να παραμεριστούν οι μικροκομματικές ή άλλες σκοπιμότητες και προ πάντων, ν’ αφήσουν τα θέματα της Παιδείας μακριά από τις προεκλογικές αντιπαραθέσεις. Εμείς είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε ήρεμα και νηφάλια τις όποιες εισηγήσεις κατατεθούν στο τραπέζι. Είμαστε ακόμη έτοιμοι να στηρίξουμε με κάθε τρόπο, ακόμα και με περαιτέρω θυσίες, το δικαίωμα στη εργασία των συναδέλφων μας που κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους. Παράλληλα δεν θα διστάσουμε να κατέβουμε στους δρόμους, να κλείσουμε τα σχολεία, να απεργήσουμε, αν οι κραυγές διαμαρτυρίας και απόγνωσης φτάσουν σε ώτα μη ακουόντων.
Η ΟΕΛΜΕΚ
Ενώ από την προηγούμενη χρονιά παίρνονται μέτρα που πλήττουν τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, μαζί και τους εκπαιδευτικούς, η ηγεσία της Οργάνωσης μας παρουσιάζεται απονευρωμένη και αδύναμη ν’ αντιδράσει. Η Προοδευτική είχε προτείνει δυναμικές κινητοποιήσεις αλλά αυτές απορρίφθηκαν από την πλειοψηφία που σχημάτιζαν οι κινήσεις ΑΛΛΑΓΗ και ΝΕΑ ΚΙΝΗΣΗ. Η τελευταία μάλιστα, που προέβλεπε έστω και εκδήλωση διαμαρτυρίας σε απογευματινό χρόνο έξω από το Υπουργείο Οικονομικών και τη Βουλή, απορρίφθηκε και πάλι από την ΑΛΛΑΓΗ και τη ΝΕΑ ΚΙΝΗΣΗ. Υπέρ των κινητοποιήσεων ψήφισαν οι υπόλοιπες κινήσεις (ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ, ΔΗΚΙ, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, ΝΕΑ ΠΝΟΗ).  Δυστυχώς η πρότασή μας απορρίφθηκε με τη νικώσα ψήφο του Προέδρου. Το επιχείρημά τους: «Να ξεκαθαρίσει το θέμα με την Τρόικα και βλέπουμε», ή «Να δούμε τι θα κάνουν και υπόλοιποι…».
Τώρα που ξεκαθάρισε όμως το θέμα με την Τρόικα, η ΟΕΛΜΕΚ παρουσιάζεται αμήχανη. Τώρα έπρεπε ο αγώνας μας να κορυφώνεται. Εμείς δεν κάναμε ούτε ένα βήμα.  Δεν στείλαμε κανένα μήνυμα σε κανένα αποδέκτη. Αποτέλεσμα: Δεχτήκαμε σιωπηλά τα όποια μέτρα και οι συνάδελφοί μας, συμβασιούχοι και έκτακτοι, κινδυνεύουν να μην επαναδιοριστούν.
Συνάδελφε,/ συναδέλφισσα,
Όταν συνάδελφοι μας κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους, δεν είμαστε απλώς αρωγοί και συμπαραστάτες, αλλά δράστες και συμμέτοχοι. Οι ντόπιοι και ξένοι Τροϊκανοί υπολογίζουν σοβαρά την αποχή, την αντοχή και τη δράση σου. Απέναντί μας είναι η πολιτική της παρατεταμένης λιτότητας, της υποβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης, των περικοπών. Μην τους κάνεις το χατίρι να παραιτηθείς, να δειλιάσεις.
Χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν έγινε ακόμα. Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ είναι ΕΔΩ…

Λευκωσία,  3  Δεκεμβρίου  2012


Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Ποιος θα μας σώσει από τους σωτήρες μας

Με μεγάλη έκπληξη, απογοήτευση και αγανάκτηση πληροφορήθηκε η εκπαιδευτική κοινότητα ότι στο μνημόνιο που συμφωνήθηκε με  την Τρόικα συμπεριλήφθηκε πρόνοια για αύξηση διδακτικών περιόδων του εκπαιδευτικού προσωπικού κατά μία διδακτική περίοδο από Σεπτέμβριο 2013.
Το σκηνικό της επίθεσης κατά της εκπαιδευτικής κοινότητας είχε στηθεί από καιρό. Με πρωταγωνιστή την ΟΕΒ, με οργανωμένο και μεθοδευμένο τρόπο, υπέβαλλαν στην κοινή γνώμη, ότι οι εκπαιδευτικοί είναι ψηλά αμειβόμενοι και εργάζονται λιγότερο. Στοιχεία βέβαια που καταρρίπτονται και με την μελέτη των επίσημων εκπαιδευτικών δεδομένων που ισχύουν στη υπόλοιπη Ευρώπη. Η επιλεκτική όμως παρουσίαση των δεδομένων και η σύγκρισή τους με τη στρεβλή κατάσταση που επικρατεί στην ιδιωτική εκπαίδευση στην Κύπρο, πιστεύω ότι έχει επηρεάσει την κοινή γνώμη.
Κι ενώ θέμα αύξησης των διδακτικών περιόδων δεν συζητούσε η κυβέρνηση σε κανένα επίπεδο, ούτε με την Τρόικα, ούτε με τις συντεχνίες των καθηγητών βρεθήκαμε προ εκπλήξεως. Το ζήτημα πρωτοεμφανίστηκε στην ανάλυση των 100+1 προτάσεων του ΔΗΣΥ για την οικονομία. Και ξαφνικά στις τελικές διαπραγματεύσεις με την Τρόικα κάποιος «ειδήμων» του Υπουργείου Οικονομικών, χωρίς καμία μελέτη και προβληματισμό για τις συνέπειες μιας τέτοιας πρότασης θεώρησε σωστό να το συμπεριλάβει στο τελικό κείμενο της συμφωνίας με την Τρόικα.

Συνέπειες:
·   Για τους εκπαιδευτικούς εκτός από την επίθεση που δέχτηκαν στις απολαβές και τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα, αλλοιώνεται δυσμενώς και ο χρόνος και φόρτος εργασίας τους, χωρίς καμία προειδοποίηση ή διαβούλευση. Αν θα καταφέρνουν να ανταποκρίνονται, ή αν θα έχουν την διάθεση να ανταποκρίνονται στις εκπαιδευτικές τους υποχρεώσεις στον ίδιο βαθμό με πριν είναι ένα ερώτημα προς απάντηση.

·         Μένουν στον δρόμο εκατοντάδες συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί, αφού λιγότεροι καθηγητές πλέον, δουλεύοντας περισσότερες ώρες, θα καλύψουν τις ανάγκες.  Σημειώνεται ότι οι πλείστοι από αυτούς έχουν πέραν των πέντε χρόνων υπηρεσία στο Δημόσιο και με βάση το σύστημα διορισμού θεωρούσαν βέβαιη τη θέση τους στη Δημόσια Εκπαίδευση και δεν είναι καθόλου εύκολή η αναζήτηση από την αρχή άλλης εργασίας. Το κοινωνικό κόστος για αυτούς και τις οικογένειες τους δεν χρειάζεται νομίζω περαιτέρω ανάλυση. Προστίθεται επίσης άλλος ένας σημαντικός αριθμός στη λίστα των ανέργων νέων πτυχιούχων.

·         Η δημόσια εκπαίδευση δέχεται άλλο ένα μεγάλο πλήγμα επιπλέον της αύξησης του ορίου αφυπηρέτησης στα 65. Η δημόσια εκπαίδευση γερνά, αφού όχι μόνο παρατείνεται η υπηρεσία των εκπαιδευτικών υποχρεωτικά (αλλιώς θα έχουν τιμωρητικά μέτρα), όχι μόνο δεν διορίζονται νέοι συνάδελφοι εδώ και μερικά χρόνια (λόγω αύξησης του ορίου αφυπηρέτησης, μείωσης των μαθητών αλλά και άλλων μέτρων), τώρα θα απολυθούν μάλιστα οι νεαρότεροι των συναδέλφων. Η συμβολή βέβαια των νεαρότερων συναδέλφων στη γεφύρωση του χάσματος γενεών με τους μαθητές, αλλά και στη ζωντάνια του σχολείου και την χρήση και υποστήριξη των Νέων Τεχνολογιών που είναι σήμερα αναγκαιότατες στη σύγχρονη διδασκαλία είναι αναντίλεκτη.

Μπορούν βέβαια να σημειωθούν ένα σωρό επιπλέον παράπλευρες επιδράσεις και αλληλεπιδράσεις τόσο στα εργασιακά δρώμενα, όσο και συνέπειες στην οικονομία, την Δημόσια Εκπαίδευση και ευρύτερα  το κοινωνικό εποικοδόμημα από αυτή την αυθαίρετη απόφαση.

Ερωτήματα που προκύπτουν από τα πιο πάνω:

  • ·  Ποιος ο ρόλος των τεχνοκρατών του Υπουργείου Οικονομικών και ποια συμφέροντα εξυπηρετούν;
  • ·       Ποια προσόντα έχουν και ποια μοντέλα χρησιμοποιούν για να κάνουν τις εκτιμήσεις τους για τα οφέλη ή τη ζημιά που προκαλούν οι προτάσεις που καταθέτουν.
  • ·     Είναι σε θέση να κατανοήσουν το πολυπαραμετρικό μοντέλο της δημόσιας εκπαίδευσης, και πως είναι δυνατόν να καταθέτουν προτάσεις εν αγνοία του αρμόδιου υπουργού; Τελικά ποιος τους ελέγχει και ποιος έχει το τελικό λέγειν στην κατάσταση που φτάσαμε;
  • ·      Αντιλαμβάνονται ότι η ζημιά που θα προκαλέσουν στη Δημόσια Παιδεία και κατ’ επέκταση στην κοινωνία και την οικονομία του τόπου δεν θα μπορεί να αποσβεστεί στα επόμενα λίγα χρόνια;

Τι μπορεί να γίνει;

Από ότι αντιλαμβάνομαι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποσύρει μια πρόταση από ένα συμφωνημένο μνημόνιο. Η Βουλή όμως εν τη σοφία της μπορεί να τροποποιήσει μια πρόνοια με αντίστοιχου ποσού εναλλακτικό τρόπο εξοικονόμησης από το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού σε συνεννόηση με τον αρμόδιο υπουργό, ο οποίος, όπως πληροφορούμαι, καταβάλλει προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση.
Καλώ λοιπόν όλα τα κόμματα να ενσκήψουν στο ζήτημα και να μην αφήσουν τη Δημόσια Παιδεία και τους εκπαιδευτικούς να πληρώσουν τα σπασμένα, με συνέπειες βέβαια που δεν είναι εύκολο να εκτιμήσουμε στο παρόν στάδιο.  
Για να υπάρξει θετική όμως αντίδραση από τα κόμματα πρέπει οι συνδικαλιστικές οργανώσεις με πρώτες τις εκπαιδευτικές να αναδείξουν το ζήτημα και να πείσουν την κοινωνία. Αναμένω τις αντιδράσεις ΟΕΛΜΕΚ, ΠΟΕΔ, ΟΛΤΕΚ και εύχομαι οι ηγέτες των συνδικαλιστικών μας οργανώσεων να φανούν αντάξιοι των περιστάσεων.

Κυριάκος Ματθαίου
Πρόεδρος Προοδευτικής Κίνησης Καθηγητών Λάρνακας

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Υπενθύμιση:«Η κοινωνική διάσταση της οικονομικής κρίσης – Τρόικα και μέτρα»



Το Κυπριακό Ινστιτούτο Κριτικής Κοινωνικής Έρευνας και Διαλόγου, η Προοδευτική Κίνηση Δασκάλων & Νηπιαγωγών και η Προοδευτική Κίνηση Καθηγητών σάς προσκαλούν σε συζήτηση στη Λάρνακα με θέμα:

«Η κοινωνική διάσταση της οικονομικής κρίσης – Τρόικα και μέτρα»

Εισηγητές:

Πάμπης Κυρίτσης, Γενικός Γραμματέας ΠΕΟ

Νίκος Τριμικλινιώτης, Αν. Καθηγητής Παν. Λευκωσίας

Σωτήρης Κάττος, Πολιτικός Κοινωνιολόγος

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012, 7:00 μμ,

Πολιτιστικό Κέντρο Συνεργατικού Ταμιευτηρίου
Αμμοχώστου, Λάρνακα



Μπορείτε να τυπώσετε: 

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Η Χρυσή Αυγή προσπαθεί να επαναφέρει τη ναζιστική ιδεολογία


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΙΑΚΑΛΟΥ ΣΤΗ ΧΑΡΑΥΓΗ


ΜΕΡΟΣ Α

Η Χρυσή Αυγή προσπαθεί να επαναφέρει τη ναζιστική ιδεολογία

Δρέπουμε τους δηλητηριώδεις καρπούς της υποτίμησης του κινδύνου και της έλλειψης δημοκρατικής εγρήγορσης


Την ανάγκη εξοπλισμού των πολιτών με όλα εκείνα τα εφόδια που κάνουν την κοινωνία ικανή να αντιμετωπίσει τη ναζιστική προπαγάνδα και να υπερασπιστεί τον ανθρώπινο πολιτισμό, υποδεικνύει σε συνέντευξη του στη ‘Χ’ ο καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλλονίκης και επικεφαλής της Επιτροπής για αναμόρφωση των Αναλυτικών Προγραμμάτων στα σχολεία της Κύπρου, Γιώργος Τσιάκαλος. Αναφέρεται στην άνοδο της ναζιστικής «Χρυσής Αυγής» στην Ελλάδα, εξηγώντας πως η φασιστική οργάνωση δουλεύει εδώ και πολλά χρόνια συστηματικά μέσα στα σχολεία, όμως οι περισσότεροι, ακόμη και στον χώρο της Αριστεράς, υποτιμούσαν τις προοπτικές της προπαγάνδας της. Σήμερα δρέπουμε τους δηλητηριώδεις καρπούς της υποτίμησης του κινδύνου και της έλλειψης δημοκρατικής εγρήγορσης, σημειώνει ο κ. Τσιάκαλος και υπογραμμίζει ότι ο εκβαρβαρισμός των ανθρώπων δεν έρχεται τυχαία, είναι αποτέλεσμα του πολιτικού και οικονομικού εκβαρβαρισμού που επιβάλλουν οι ισχυροί της Γης.

Κ. Τσιάκαλε έχετε εκδώσει το 2000 τον Οδηγό Αντιρατσιστικής Εκπαίδευσης για την Ελλάδα που από τότε έχει γνωρίσει αλλεπάλληλες εκδόσεις. Άλλαξαν πολλά πράγματα από το 2000 μέχρι σήμερα;


Ναι, πράγματι άλλαξαν πολλά, αλλά για να κατανοήσουμε το είδος των αλλαγών είναι απαραίτητο να διευκρινίσουμε ότι ο όρος «ρατσισμός» αναφέρεται σε δύο φαινόμενα που μερικές φορές υπάρχουν μόνα τους και άλλες φορές συμβαδίζουν: αναφέρεται, πρώτον, σε μια συγκεκριμένη κοινωνική πρακτική, και, δεύτερον, σε μια κοσμοθεωρία.
Ως κοινωνική πρακτική ο ρατσισμός συνδέεται κυρίως με την άσκηση εξουσίας σε βάρος ανθρώπων που ανήκουν σε μια διακριτή κοινωνική κατηγορία. Τέτοιες κοινωνικές κατηγορίες μπορεί να είναι οι μετανάστες, κάποιες μειονότητες, πρόσωπα με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, ανάπηροι και όποιοι θα μπορούσαν κάποια στιγμή να χαρακτηριστούν ως διαφορετικοί από μια κυρίαρχη κοινωνική ομάδα. Η αιτία για τις διακρίσεις ποικίλει: μερικές φορές ένα άτομο μπορεί να εμφορείται από κάποιες πολύ ισχυρές αρνητικές προκαταλήψεις, άλλοτε να κυριαρχείται από κάποια (αντικειμενικά λανθασμένη) αίσθηση απειλής, και τέλος, πάρα πολύ συχνά, να κινείται από ιδιοτέλεια.
Αυτό που περιέγραψα ως «κοινωνική πρακτική» ήταν αυτό στο οποίο κυρίως αναφερόμουν στον Οδηγό Αντιρατσιστικής Εκπαίδευσης. Σκοπό είχα να δείξω τους κινδύνους που συνεπάγεται η ύπαρξή της για ολόκληρη την κοινωνία και ταυτόχρονα να παρουσιάσω πρακτικούς τρόπους αντιμετώπισης και πρόληψής της.
Σήμερα όμως στην Ελλάδα βιώνουμε επιπλέον την εμφάνιση του ρατσισμού και με τη δεύτερη έννοια που έχει ο όρος: Ως κοσμοθεωρία, δηλαδή ως τρόπο πρόσληψης και ερμηνείας του κόσμου, της ιστορίας της ανθρωπότητας, των κοινωνικών διεργασιών και, συνακόλουθα, της άσκησης πολιτικής. Πρόκειται για μια κοσμοθεωρία που εμφανίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, εξέθρεψε τις πολιτικές του ρατσισμού, του ευγονισμού και του κοινωνικού δαρβινισμού, αποτέλεσε θεμέλιο του ναζισμού και οδήγησε την ανθρωπότητα στη μεγαλύτερη καταστροφή που έχει γνωρίσει ποτέ. Ρατσισμός ως κοσμοθεωρία σημαίνει ότι η ιστορία της ανθρωπότητας ερμηνεύεται ως αέναη σύγκρουση φυλών, και ότι οι νόμοι της ανθρώπινης κοινωνίας αποτελούν απλή προέκταση των νόμων της φύσης, με κυρίαρχο το νόμο της επιβίωσης του ισχυρού και την άρνηση κάθε δικαιώματος –ακόμη και αυτού του δικαιώματος στη ζωή- σε όποιον θεωρείται ή αποδεικνύεται αδύναμος.
Στην Ελλάδα αυτή η κοσμοθεωρία εμφανίζεται με τη μορφή πολιτικού κόμματος, τη «Χρυσή Αυγή», που προσπαθεί να επαναφέρει στην πολιτική ζωή τη ναζιστική ιδεολογία – μια ιδεολογία που ηττήθηκε κατά  κράτος πριν 67 χρόνια τόσο στο επίπεδο των ιδεών όσο και στον τομέα  που οι ίδιοι οι Ναζί είχαν επιλέξει, δηλαδή εκείνον της πολεμικής αντιπαράθεσης. Συνεπώς, σήμερα επιβάλλεται ο εξοπλισμός των πολιτών με όλα εκείνα τα εφόδια που κάνουν την κοινωνία ικανή να αντιμετωπίσει τη ναζιστική προπαγάνδα και να υπερασπιστεί τον ανθρώπινο πολιτισμό. Σ’ αυτό ήλθε να συμβάλει το βιβλίο μου «Απέναντι στα εργαστήρια του ρατσισμού», που εκδόθηκε το 2006 και έχει στο επίκεντρο το ρατσισμό ως κοσμοθεωρία, τους χώρους στους οποίους γεννιέται και καλλιεργείται, και τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Σημειώνετε ότι το σχολείο αποτελεί τον καθρέφτη όλων των σημαντικών, κοινωνικών εξελίξεων και προσθέτετε ότι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αντιλαμβάνονται έγκαιρα το μέγεθος των κοινωνικών προβλημάτων. Εχετε την πεποίθηση ότι στην Ελλάδα με τα τόσα προβλήματα, δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί -που αποτελούν και αυτοί θύματα των καταστάσεων- που θεωρούν π.χ. ότι φταίνε οι μετανάστες για τα δεινά του Ελληνικού λαού;


Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που δεν κατανοούν τον κίνδυνο που συνεπάγεται για ολόκληρη την ελληνική κοινωνία η ύπαρξη ρατσιστικών φαινομένων και η εμφάνιση της ναζιστικής ακροδεξιάς στο πολιτικό φάσμα της χώρας. Γνωρίζω όμως ότι αυτοί αποτελούν μια αριθμητικά ασήμαντη ομάδα και θα παραμείνουν ασήμαντοι και απομονωμένοι στην εκπαιδευτική κοινότητα.
Αυτό που πρέπει να υπογραμμιστεί είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών κάνουν το καθήκον τους ως παιδαγωγοί, παρά τις φοβερές συνθήκες στις οποίες καλούνται να επιτελέσουν το έργο τους. Αντίθετα, φαίνεται ότι δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των καταστάσεων και τις ευθύνες τους εκείνοι που ασκώντας εξουσία υπονομεύουν στην κοινή γνώμη το κύρος των εκπαιδευτικών, περιορίζουν την παιδαγωγική ελευθερία, επιβάλλουν μισθούς πείνας και συστηματικά αντιμετωπίζουν με εχθρότητα τους αγώνες των εκπαιδευτικών για ένα δημοκρατικό και ανθρώπινο σχολείο. Αυτοί που προκαλούν σ’ εμένα ανησυχία είναι οι διάφοροι αξιωματούχοι οι οποίοι λανθασμένα θεωρούν ότι θα αφαιρέσουν τον αέρα από τα πανιά των ναζιστών υιοθετώντας οι ίδιοι εκ των προτέρων τις ρατσιστικές συμπεριφορές τους, όπως επίσης μου προκαλούν ανησυχία εκείνοι οι αξιωματούχοι οι οποίοι από προσωπική δειλία υποχωρούν μπροστά στο θράσος και στις απειλές των ψευτοπαληκαράδων της ναζιστικής ακροδεξιάς. Αισιοδοξώ όμως ότι όλα αυτά, που προς το παρόν προκαλούν έκπληξη και αμηχανία στο δημοκρατικό κόσμο, σύντομα θα αρχίσουν να αντιμετωπίζονται με τον προσήκοντα τρόπο και θα οδηγήσουν στην εξαφάνιση τέτοιων φαινομένων.


Απ’ ότι διαβάζουμε και ακούμε, η φασιστική Χρυσή Αυγή έχει παρεισφρήσει και στα σχολεία στην Ελλάδα με εκπαιδευτικούς και μαθητές να ασπάζονται τις ακροδεξιές και ναζιστικές της αντιλήψεις.Είναι ένα πρόσκαιρο πρόβλημα το οποίο θα αλλάξει με την πάροδο του χρόνου; Υπάρχει αντίδοτο σε αυτό το δηλητήριο;

Η «Χρυσή Αυγή» δουλεύει εδώ και πολλά χρόνια συστηματικά μέσα στα σχολεία, όμως οι περισσότεροι, ακόμη και στον χώρο της Αριστεράς, υποτιμούσαν τις προοπτικές της προπαγάνδας της. Σήμερα δρέπουμε τους δηλητηριώδεις καρπούς της υποτίμησης του κινδύνου και της έλλειψης δημοκρατικής εγρήγορσης. Ταυτόχρονα βιώνουμε ένα παράδοξο που οδηγεί στα ίδια αρνητικά αποτελέσματα: πολλοί από όσους προηγουμένως υποτιμούσαν τους κινδύνους διογκώνουν σήμερα το μέγεθος του φαινομένου, ενισχύοντας έτσι –άθελά τους- την εντύπωση που ενδιαφέρεται να δημιουργήσει η «Χρυσή Αυγή» ότι είναι, δήθεν, η ραγδαία ανερχόμενη πολιτική δύναμη. Υπενθυμίζω, ότι οι πράξεις της «Χρυσής Αυγής», όπως ακριβώς και των εθνικοσοσιαλιστών του Χίτλερ, συμπυκνώνονται σε μια διαφημιστική εκστρατεία προσφοράς «προστασίας» μαφιόζικου τύπου (δήθεν «φροντίζει για την επιβολή του νόμου»), με ένα συνδυασμό φαρισαϊκής ψευδο-φιλανθρωπίας (δήθεν «επιστρέφει τα χρήματα του λαού μοιράζοντας τρόφιμα») και ρατσιστικής-εθνικιστικής ρητορείας. Στην πραγματικότητα οι πράξεις της Χρυσής Αυγής δεν είναι κατ’ ελάχιστον τόσες όσες εμφανίζει η ίδια -και, δυστυχώς, ανεξέλεγκτα αναπαράγουν τα ΜΜΕ-, και το ίδιο ισχύει για την παρουσία της στα σχολεία.
Βεβαίως υπάρχουν μαθητές και μαθήτριες που θέλοντας να προκαλέσουν αμηχανία και εκνευρισμό στους καθηγητές και στις καθηγήτριές τους φωνάζουν ρυθμικά συνθήματα της Χρυσής Αυγής, δίνοντας έτσι την ψευδή εντύπωση ότι η τελευταία έχει διεισδύσει μαζικά στα σχολεία. Αλήθεια είναι επίσης ότι τα δημοσκοπικά ποσοστά της Χρυσής Αυγής εμφανίζονται σχετικά υψηλά στους νέους,  όμως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ελάχιστοι απ’ αυτούς είναι ιδεολογικά ενταγμένοι στο χώρο αυτό. Είμαι βέβαιος ότι δεν είναι ακόμη αργά για να δράσουμε ώστε να απαλλάξουμε πλήρως τα σχολεία από την παρουσία της ναζιστικής ακροδεξιάς. Για το σκοπό αυτό απαιτείται τόσο η συστηματική και εμπεριστατωμένη συζήτηση των εκπαιδευτικών με τους μαθητές και τις μαθήτριες όσο και αποφασιστικές αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα και στη λειτουργία του σχολείου. Όσο πιο γρήγορα και αποφασιστικά προωθούμε αυτές τις αλλαγές τόσο πιο καλά θωρακίζουμε τα παιδιά μας απέναντι στην επιχειρούμενη χειραγώγηση και εξαπάτησή τους από τους ακροδεξιούς αγύρτες.
Δυστυχώς, στην Ελλάδα η μεταρρύθμιση αυτή ούτε καν επιχειρήθηκε στα σοβαρά. Έτσι οι εκπαιδευτικοί υποχρεώνονται να αγωνίζονται όσο καλύτερα μπορούν μέσα σε ένα εκπαιδευτικά αντίξοο και αντιπαραγωγικό πλαίσιο. Συνεπώς, για να είναι νικηφόρος ο αγώνας τους ενάντια στην ναζιστική ακροδεξιά δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από τον αγώνα για ένα δημοκρατικό και ανθρώπινο σχολείο.

Στην παρακμάζουσα μορφή του ο καπιταλισμός χρησιμοποιεί μεθόδους θέτοντας σε αντιπαράθεση εργαζόμενους εναντίον εργαζομένων, ανθρώπους εναντίον ανθρώπων. Στον Οδηγό Αντιρατσιστικής Εκπαίδευσης παραθέτετε κάποια συγκλονιστικά στοιχεία που αφορούν μετανάστες οι οποίοι πέθαναν στην προσπάθεια τους να μεταβούν παράνομα στην Ελλάδα για να μπορέσουν... να ζήσουν. Πιστεύετε κ. Τσιάκαλε ότι εν έτει 2012 υπάρχουν άνθρωποι που ασπάζονται την άποψη ότι καλύτερα ένας παράνομος μετανάστης νεκρός, παρά να μπει στη χώρα και να ζήσει;

Δυστυχώς ναι, υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. Αλλά ο εκβαρβαρισμός των ανθρώπων δεν έρχεται τυχαία, είναι αποτέλεσμα του πολιτικού και οικονομικού εκβαρβαρισμού που επιβάλλουν οι ισχυροί της Γης. Σας υπενθυμίζω ένα περιστατικό που περιγράφω στον Οδηγό Αντιρατσιστικής Εκπαίδευσης. Το 1997 η Πρωτοβουλία «Ιωβηλαίος 2000» παρακινούσε τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου να χαρίσουν τα χρέη των πιο φτωχών χωρών της Αφρικής (που ήταν ισόποσα με το κόστος ενός βομβαρδιστικού αεροπλάνου). Υπολογιζόταν ότι η ενέργεια αυτή θα έσωζε δύο εκατομμύρια παιδιά από τον θάνατο από πείνα. Δεν τα χάρισαν, και τα δύο εκατομμύρια παιδιά πέθαναν. Ξέρετε γιατί δεν το έκαναν; Επειδή -έτσι είπαν- μια τέτοια πράξη θα υπονόμευε την «ηθική της αγοράς». Το τραγικό είναι ότι η Ελλάδα ανήκε στις χώρες που αντιτίθονταν στην παραγραφή των χρεών! Βλέπετε, σε ένα κόσμο όπου οι αγορές παίρνοντας μορφή υπερανθρώπου, «έχουν δική τους ηθική», «ανησυχούν», «ανακουφίζονται», «αντιδρούν νευρικά»,
«προειδοποιούν», «παρεμβαίνουν» στην πολιτική και «τιμωρούν», εκεί δεν ισχύει πια η ανθρώπινη ηθική, καταρρακώνεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και απαξιώνεται πλήρως ακόμη και το δικαίωμα στη ζωή.

 ΜΕΡΟΣ Β

Ο Χριστιανισμός αντιβαίνει πλήρως στο δόγμα του ναζισμού Για την Ορθόδοξη Εκκλησία η αντίθεση με τον ρατσισμό και τον εθνικισμό αριθμεί 140 χρόνια ζωής


Το κίνημα του αναθεωρητισμού στην ιστορία, που αμφισβητούσε το εύρος των ναζιστικών εγκλημάτων και τη σημασία του αντιφασιστικού πολέμου, άνοιξε διάπλατα τις πύλες στη ναζιστική ακροδεξιά, τονίζει στο Β‘ Μέρος της συνέντευξης του στη ‘Χ‘ ο καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλλονίκης και επικεφαλής της Επιτροπής για αναμόρφωση των Αναλυτικών Προγραμμάτων στα σχολεία της Κύπρου, Γιώργος Τσιάκαλος. Οπου εγκαταλείπεται ή, ακόμη χειρότερα, λοιδορείται και πολεμιέται η αντιφασιστική παράδοση, εκεί ευδοκιμούν οι ναζιστικές ιδέες, σημειώνει ο κ. Τσιάκαλος και εξηγεί γιατί ο χριστιανισμός αντιβαίνει πλήρως στο βασικό δόγμα της ναζιστικής ακροδεξιάς. Καλεί παράλληλα τους ιεράρχες που διάκεινται φιλικά προς ακοροδεξιά, φασιστικά κινήματα, να κάνουν τον κόπο να μπουν σε ένα προσωπικό διάλογο με την πίστη τους και τη συνείδησή τους. Σημειώνει επίσης ότι η Χρυσή Αυγή αποπειράθηκε να θέσει υπό την «προστασία» και την καθοδήγησή της την εκκλησία, όπως ακριβώς είχε κάνει ο Χίτλερ ο οποίος οδήγησε πάρα πολλούς ιεράρχες όλων των δογμάτων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Ποιοι ευθύνονται για την άνοδο της Χρυσής Αυγής ή και για άλλα νεοφασιστικά, νεοναζιστικά κόμματα;


Θα σας απαντήσω μόνον σε σχέση με την εμφάνιση της ναζιστικής έκφανσης της ακροδεξιάς που χαρακτηρίζει τη Χρυσή Αυγή, το NPD της Γερμανίας και τις «αδελφές» τους ομάδες στην Ευρώπη και στην Αμερική.
Υπάρχει μια τάση να ερμηνεύεται η ξαφνική εκλογική άνοδος της Χρυσής Αυγής ως άμεση απόρροια της χειροτέρευσης των οικονομικών συνθηκών, της έκρηξης της ανεργίας, της εξαθλίωσης και άλλων παρόμοιων φαινομένων. Αναμφίβολα όλα αυτά παίζουν ένα σημαντικό ρόλο αλλά λιγότερο ως αίτιο και περισσότερο ως καταλύτης. Θέλω να πω ότι δεν αποτελεί νομοτέλεια ότι ο άνεργος και ο οικονομικά εξαθλιωμένος γίνεται ναζιστής – «Κανονικά» θα έπρεπε να στραφεί ενάντια σε αυτούς που προκαλούν την ανεργία, σε αυτούς που τον οδηγούν στην εξαθλίωση, σε αυτούς που τον ταπεινώνουν και τον εξευτελίζουν, και όχι σε αυτούς που συμπάσχουν και συχνά υποφέρουν περισσότερο από τον ίδιο. Το γεγονός ότι δεν συμπεριφέρεται «κανονικά» σημαίνει ότι οι πληροφορίες που κατέχει και ο τρόπος σκέψης που διδάχτηκε να χρησιμοποιεί για να ερμηνεύει γεγονότα και να αντιπαλεύει δυσάρεστες καταστάσεις τον οδηγούν σε λανθασμένη κρίση. Γι’ αυτό προφανώς κάποιοι έχουν ευθύνες.
Ασφαλώς η ναζιστική μαγιά «πιστώνεται» στους λεγόμενους «αμετανόητους» ναζιστές που δεν έπαψαν να υπάρχουν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης ακόμη και μετά τη συντριβή του Χίτλερ. Όμως τη ρατσιστική αντιμετώπιση των μεταναστών νομιμοποιούσαν έμμεσα και οι κυβερνήσεις που εμφάνιζαν αυτές τις ομάδες ως επικίνδυνες ή ως αίτιο των εκάστοτε οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων.  Έτσι όταν αυτά τα προβλήματα έγιναν δυσβάστακτα για μεγάλο αριθμό ανθρώπων ανασύρθηκε η υποβόσκουσα ερμηνεία, και η λύση των προβλημάτων αναζητήθηκε στο πλαίσιό της. Πριν από περίπου τρεις δεκαετίες είχα γράψει σε ένα άρθρο μου ότι ο ρατσισμός είναι η γέφυρα πάνω από την οποία περνούν ακόμη και οι δημοκρατικοί πολίτες για να φτάσουν στην ακροδεξιά, επειδή ο ρατσισμός διαμορφώνει «αυταρχικές προσωπικότητες», δηλαδή τον πυρήνα της ακροδεξιάς προσωπικότητας. Αυτό βιώνουμε σήμερα.
Αυτά στο επίπεδο της κοινωνίας. Σε επίπεδο της επιστήμης και της πολιτικής έχει υπάρξει τις τελευταίες δύο δεκαετίες ένα γεγονός που άνοιξε τις πύλες στη ναζιστική ακροδεξιά -στην αρχή λίγο και αργότερα διάπλατα: ήταν το κίνημα του αναθεωρητισμού στην ιστορία, που αμφισβητούσε το εύρος των ναζιστικών εγκλημάτων και τη σημασία του αντιφασιστικού πολέμου, και με αυτόν τον τρόπο υπονόμευε την ηθική δύναμη που έφερε στην κοινωνία και στην πολιτική η αντιφασιστική νίκη στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Όμως ήταν ακριβώς η μνήμη της αντιφασιστικής νίκης αυτή που διαμόρφωνε την προσωπική και τη συλλογική δημοκρατική ευθύνη καλλιεργώντας αφενός το σεβασμό στα εκατομμύρια των θυμάτων του ναζισμού και του φασισμού και αφετέρου την αγάπη για τις επόμενες γενιές και τον πολιτισμό –αγάπη, που εκφραζόταν με το σύνθημα «ποτέ πια φασισμός».  Τώρα πια γνωρίζουμε καλά ότι όπου εγκαταλείπεται ή, ακόμη χειρότερα, λοιδορείται και πολεμιέται η αντιφασιστική παράδοση, εκεί ευδοκιμούν οι ναζιστικές ιδέες.
Επιτρέψτε μου όμως να μιλήσω πάλι για τη σχέση της εκπαίδευσης με τα θέματα αυτά. Την προηγούμενη Δευτέρα ρώτησα τους φοιτητές και τις φοιτήτριές μου στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης αν μπορούν να εξηγήσουν γιατί περισσότεροι από 15 μητροπολίτες στην Ελλάδα θεώρησαν αναγκαίο να τοποθετηθούν δημοσίως ενάντια στη Χρυσή Αυγή. Διαπίστωσα για άλλη μια φορά ότι, παρόλο που είχαν διδαχτεί Θρησκευτικά  στο σχολείο 12 ολόκληρα χρόνια, ούτε ένα άτομο δεν γνώριζε ότι ήδη το 1872, στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως, η Ορθόδοξη Εκκλησία είχε καταδικάσει τον εθνοφυλετισμό (ρατσισμό) και τον εθνικισμό ως αίρεση. Γιατί άραγε τα παιδιά μας δεν διδάχτηκαν ποτέ αυτό το γεγονός, γιατί δεν έμαθαν από μόνα τους να καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα; Τα ίδια ερωτήματα τίθενται ξανά και ξανά για όλα τα μαθήματα από τα οποία θα μπορούσαν και θα έπρεπε να αντλήσουν γνώσεις ώστε να μη χειραγωγούνται από τους ναζιστές  αγύρτες. Βλέπετε, λοιπόν, ότι πολλά παραλείψαμε να κάνουμε και δώσαμε πεδίο στους πολιτικούς απατεώνες.

Είπατε ότι η Ορθόδοξη εκκλησία βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το ρατσισμό και τον εθνικισμό; Όμως εμείς βλέπουμε ιεράρχες να διάκεινται φιλικά προς αυτά τα κινήματα.


Αν υπάρχουν τέτοιοι ιεράρχες, και προφανώς υπάρχουν, ας κάνουν τον κόπο να μπουν σε ένα προσωπικό διάλογο με την πίστη τους και τη συνείδησή τους. Όμως για την Ορθόδοξη Εκκλησία η αντίθεση με τον ρατσισμό και τον εθνικισμό δεν είναι κάτι το νέο, αριθμεί 140 χρόνια ζωής. Η Χρυσή Αυγή αποπειράθηκε να θέσει υπό την «προστασία» και την καθοδήγησή της την εκκλησία, όπως ακριβώς είχε κάνει ο Χίτλερ ο οποίος οδήγησε πάρα πολλούς ιεράρχες όλων των δογμάτων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στο εκτελεστικό απόσπασμα. Σ’ αυτό αντέδρασαν πολλοί μητροπολίτες στην Ελλάδα εξηγώντας ότι δεν είναι δυνατόν να είναι κανείς Χριστιανός και ταυτόχρονα οπαδός της Χρυσής Αυγής ή συγγενών οργανώσεων.
Μη σας ξαφνιάζει η αντιπαράθεση αυτή. Για τους ιδεολογικούς καθοδηγητές των ναζιστικών οργανώσεων της Ευρώπης ισχύει ότι ο πόλεμος κατά του Χριστιανισμού είναι απαραίτητος εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Χριστιανισμός υποστηρίζει την ισότητα των ανθρώπων κάτι που αντιβαίνει πλήρως στο βασικό δόγμα της ναζιστικής ακροδεξιάς. Είναι χαρακτηριστική η διατύπωση ενός εκ των βασικών θεωρητικών τους, του Pierre Krebs από τη ναζιστική δεξαμενή σκέψης «Σεμινάριο της Θούλης», ότι «ο Χριστιανισμός είναι ο μπολσεβικισμός της Αρχαιότητας». Αυτή είναι η άποψή τους την οποία προσπαθούν επιμελώς να αποκρύψουν.

Τα τελευταία χρόνια ζείτε μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας. Η Κύπρος είναι σε καλύτερη κατάσταση; Υπάρχει πιο ορθή αντίληψη από τους Κύπριους για τους μετανάστες;

Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία στα καλά και, κυρίως, στα άσχημα! Θα πρέπει να προσέξουμε πολύ γιατί εξελίξεις όπως αυτές στην Ελλάδα, μπορεί να έχουν στην Κύπρο πολύ περισσότερες αρνητικές επιπτώσεις, καθώς είναι πολλοί αυτοί που θα είχαν ενδιαφέρον και συμφέρον να δουν να απαξιώνεται στο διεθνές στερέωμα η Δημοκρατία της Κύπρου και οι δημοκρατικοί θεσμοί της. Όμως δεν θέλω να αποφύγω την ερώτησή σας. Γνωρίζω πάρα πολλούς στην Κύπρο που αντιλαμβάνονται πόσο δύσκολο και περίπλοκο θέμα είναι η μετανάστευση και στο πλαίσιο αυτό αναλαμβάνουν
τις δικές τους ευθύνες ως δημοκρατικοί πολίτες. Συζητώ συχνά και με ανθρώπους που ανησυχούν και θεωρούν ότι η Πολιτεία δεν χειρίζεται καλά τα θέματα της μετανάστευσης. Είμαι της άποψης ότι στον τομέα αυτό οι αναγκαίες διαβουλεύσεις είχαν συχνά τη μορφή παράλληλων μονολόγων και ότι ο ορθός λόγος συχνά επισκιάστηκε από την άγνοια. Πάντως, θεωρώ ότι υπάρχει πεδίο συνεννόησης και συναίνεσης –πάντοτε στα πλαίσια των διεθνών και των ιστορικών υποχρεώσεων της χώρας-  και πρέπει να χρησιμοποιηθεί.

Στην Κύπρο γίνεται πολύς λόγος από γονείς και εκπαιδευτικούς ότι σε σχολεία όπου υπάρχουν πολλοί αλλόγλωσσοι μαθητές το επίπεδο εκπαίδευσης είναι χαμηλό κυρίως λόγω της προσπάθειας των δασκάλων στην τάξη να εντάξουν αυτά τα παιδιά στην εκπαιδευτική διαδικασία. Είναι δικαιολογημένη αυτή η άποψη;
 


Πρέπει να παίρνουμε σοβαρά υπόψη μας τις ανησυχίες των γονέων και το άγχος των εκπαιδευτικών. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε την τεχνογνωσία για να κάνουμε τη συμβίωση παιδιών με διαφορετικές μητρικές γλώσσες να είναι πηγή επιτυχίας για όλα τα παιδιά. Συχνά η τεχνογνωσία αυτή είναι άγνωστη στους εκπαιδευτικούς ή δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί επειδή από τους ιθύνοντες δεν δημιουργείται το απαραίτητο πλαίσιο λειτουργίας. Με τα νέα αναλυτικά προγράμματα και τις νέες μεθόδους διδασκαλίας έχουμε δημιουργήσει το κατάλληλο πλαίσιο έτσι ώστε οι μητρικές γλώσσες των αλλόγλωσσων παιδιών να μην αποτελούν εμπόδιο στη σχολική επιτυχία για κανένα παιδί. Πρέπει όμως να πάρουμε και μια σειρά πρόσθετων μέτρων, όπως είναι εντατικά μαθήματα γλώσσας όταν τα αλλόγλωσσα παιδιά έρχονται στην Κύπρο, υποχρεωτικά μαθήματα γλώσσας το απόγευμα, παράλληλη καλλιέργεια της μητρικής τους γλώσσας (καθώς γνωρίζουμε ότι αυτό συμβάλλει θετικά στην εκμάθηση της νέας τους γλώσσας), επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στις κατάλληλες μεθόδους διδασκαλίας και μάθησης. Η πρόσφατη  έκθεση της Ομάδας Ειδικών Υψηλού Επιπέδου για τον Γραμματισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέχει σχετικές πληροφορίες και οδηγίες, που αν ληφθούν σοβαρά υπόψη μπορούμε όχι μόνο να αντιμετωπίσουμε τα οποιαδήποτε προβλήματα αλλά και να τα μετατρέψουμε σε πηγή επιτυχίας.


Ξεχωριστά τμήματα αλλόγλωσσων, αυτόματη ένταξη σε μικτά τμήματα ή κάτι ενδιάμεσο; Τι προτείνετε εσείς;

Η απάντηση έχει δοθεί από όλες τις έρευνες: τα παιδιά πρέπει να μορφώνονται στην ίδια τάξη με αναλυτικά προγράμματα, μεθόδους διδασκαλίας και οργάνωση σχολείου που προσιδιάζουν στον 21ο αιώνα και στις απαιτήσεις του.  Το δημοκρατικό και ανθρώπινο σχολείο αποφέρει υψηλότερη επιτυχία για όλα τα παιδιά, και γι’ αυτά που φαίνονται να έχουν δυσκολίες και για εκείνα που χαρακτηρίζονται «ταλαντούχα». Συνεπώς, η δημιουργία ξεχωριστών τμημάτων πρέπει να αποκλειστεί αλλά και ο τρόπος προετοιμασίας και ενίσχυσης των αλλόγλωσσων παιδιών πρέπει να μεταρρυθμιστεί.